Παρά την εποχή η παραλία της πόλης ήταν όλη κίνηση και φώτα - και οι μακρές κατωφερικές γραμμές της Κορνίς κύρτωναν στον χαμηλόν ορίζοντα· χιλιάδες φωτισμένα τζάμια που πίσω τους, σαν ένδοξα τροπικά ψάρια, οι κάτοικοι της ευρωπαϊκής πόλης καθόντουσαν σε αστραφτερά τραπέζια φορτωμένα ποτήρια με μαστίχα, ζιμπίμπ ή κονιάκ. [...] Αρωματικός καπνός ξεχύνονταν από τις μικρές ναυτικές ταβέρνες κατά μήκος της παραλίας όπου σιδερένιες σούβλες με σπληνάντερα στριφογύριζαν μονότονα μπρος πίσω, ή ξεχείλιζε κάτω από τα καπάκια των αστραφτερών τζετζερέδων, αναδίνοντας ζεστές οσμές από καλαμαράκια, σουπιές και πιτσούνια. Εδώ πίνει κανείς από γαλάζιους μαστραπάδες και τρώει με τα δάχτυλα όπως συνηθίζουν και σήμερα ακόμη στις Κυκλάδες