Οι ομάδες αυτές των προσερχομένων στη Σμύρνη και Πόλη Ελλήνων με ποικίλη γεωγραφική και πολιτιστική προέλευση δημιούργησαν, σε συνεργασία με το γηγενή πληθυσμό, στον τομέα του τραγουδιού το πολύμορφο θαύμα που ονομάστηκε «Σμυρναίικο τραγούδι». Κάλυπτε ένα ευρύτατο μουσικό φάσμα, όπου μέσα θα μπορούσαμε να συναντήσουμε τραγούδια επηρεασμένα από την Επτανησιακή και Αθηναϊκή καντάδα και τη Δύση γενικότερα, μέχρι τα απολύτως μονοφωνικά τραγούδια της Ανατολής, τους αμανέδες, τα ελαφρά ερωτικά της Κωνσταντινούπολης, της Σμύρνης και άλλων περιοχών, καθώς και όλα που ανήκαν στην παλαιότερη παράδοση των Ελλήνων της Μικράς Ασίας. Καύχημα όμως των Σμυρνιών, το «χαϊδεμένο τους» παιδί εθεωρούντο τα (πρώιμα) ρεμπέτικά τους: «δε λείπουν τα ρεμπέτικα πόχομε τόσο πλούτο και που μυρίζει μαχαλά τσι Σμύρνης σαν ετούτο» p align="right">Από το περιεχόμενο του βιβλίου