...Τότε που οι άνθρωποι τραγουδούσαν, μιλούσαν, αγαπούσαν, νοσταλγούσαν, ονειροπολούσαν...
Και, προπαντός, γελούσαν, κάνοντας τον πόνο τους Σάτιρα! Ενώ, σήμερα, κάνουμε τη γελοιότητα πόνο.
Γελάμε πια, όχι με ό,τι σατιρίζει την ανοησία και καταγγέλει τα στραβά και τ ανάποδα, αλλά απευθείας στη θέα της ίδιας της γελοιότητας. Κι αυτό είναι τραγικό!
Γελάμε κοιτώντας μόνο τον καθρέφτη. Χωρίς την παραμικρή ενοχή, σίγουροι ότι αυτός που τελικά εξευτελίζεται είναι ο... καθρέφτης!