Τον προάγγελο της συλλογής «Μαρία Νεφέλη» (1978) αποτελεί ετούτη η σύλληψη του κενού, που το προϋποθέτει ως επινόηση και ως αποτέλεσμα. Πρωτοεκδόθηκε το 1977 από τις εκδόσεις «Ερμείας» και ανατυπώθηκε το 1988. Η παρούσα έκδοση, όπως διαβάζουμε στο βιβλιογραφικό σημείωμα, περιλαμβάνει σαράντα πέντε ρήσεις και βασίστηκε στο σχεδιασμό του βιβλίου που ο Οδυσσέας Ελύτης φιλοτέχνησε το 1974 για τις εκδόσεις «Αστερίας»· το βιβλίο τελικώς δεν κυκλοφόρησε. Αποσπασμένες οι ρήσεις από το περιβάλλον της «Μαρίας Νεφέλης», αυτονόμως λάμπουν όπως εν μέσω σκότους οι πυγολαμπίδες. Ακαριαία σύλληψη του κόσμου, όπου η άρση και η θέση διεκδικούν ισαξίως και ισοτίμως το δικαίωμά τους, η τοξοβολία προϋποθέτει το τόξο, το νήμα του τόξου, το βέλος και το στόχο του την ίδια δευτερόλεπτη στιγμή, η λογική των συμβάσεων και οι συμβάσεις της λογικής ανατρέπονται, οι αφηρημένες έννοιες κυκλοφορούν ως πρόσωπα δρώντα και ζωντανά, η ακυριολεξία κυριολεκτεί με την κυριολεξία τη στρεβλή της ενόρασης. Το αίτημα του δημιουργού, αν υπάρχει τέτοιο, είναι η δωρεάν αγορά και πώληση του κόσμου, που τις λεπτομέρειες ανάγει σε νόμο ζωής και το νόμο της ζωής τον κατεβάζει εις του ασήμαντου την επικράτηση, που αποσπά από το όλον το μερικό, που είναι το απόσπασμα όταν ο νους θάλλει συλλαμβάνοντας το ασύλληπτο.