Αν η αρχαιοελληνική μυθολογία ξεχωρίζει για την ποιητικότητά της, αν παρουσιάζει μια καμωμένη με αρμονία κι ομορφιά θεογονία, οι μυθολογίες των άλλων λαών, και προπάντων των λαών της Ανατολής, δεν στερούνται ισάξιας ενδιάθετης σοφίας. Η σοφία αυτή μας αποκαλύπτεται με σύμβολα που της δίνουν εξωτερικά μορφή ειδωλολατρίας, υποδηλώνοντας όμως ταυτόχρονα βαθύτερες ιδέες, οι οποίες στην αρχική τους σύλληψη επιχείρησαν να εκφράσουν το μάγεμα αλλά και τον τρόμο εμπρός στο μεγάλο μυστήριο της φύσης και της ζωής, που παρ' όλη την επιστημονική και τεχνολογική πρόοδο, πάντα θα μένει άλυτο. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)