Με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 80 χρόνων από τους Βαλκανικούς πολέμους και την οργάνωση του Συμποσίου "Η Ελλάδα των Βαλκανικών πολέμων 1910-1914", η Εταιρεία Ελληνικού Λογοτεχνικού και Ιστορικού Αρχείου (Ε.Λ.Ι.Α.) αποφάσισε να δημοσιεύσει ορισμένα από τα ανέκδοτα ημερολόγια και γράμματα, που γράφηκαν στο μέτωπο των Βαλκανικών πολέμων, από επώνυμους και μη, και τα οποία σώζονται στις συλλογές της. Η δημοσίευσή τους δεν αποσκοπεί τόσο να φέρει στο φως άγνωστα στοιχεία που μπορούν να προάγουν την ιστορική έρευνα της εποχής, όσο να καταστήσει ευρύτερα γνωστές τις μικρές και φαινομενικά ασήμαντες λεπτομέρειες, που αποτελούσαν όμως την καθημερινή πραγματικότητα της ζωής στο μέτωπο. Αφορμή για την έκδοση αυτή στάθηκε το ημερολόγιο του παππού μου, Βασιλείου Βελισσαρίου, που το είχε φυλάξει μαζί με το παράσημο που του απονεμήθηκε για τη συμμετοχή του στους Βαλκανικούς. Διαβάζοντας το μικρό πυκνογραμμένο σημειωματάριο εντυπωσιάσθηκα από τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπιζόταν ο πόλεμος: όχι σαν μεγάλη ιδέα, αλλά σαν κατάσταση. Περίμενα ότι θα έγραφε σελίδες ολόκληρες για τη φρίκη των μαχών, την αβεβαιότητα του θανάτου, την αγωνία του κρυμμένου εχθρού, την επιθυμία να κατατροπωθεί, τη γενναιότητα του στρατού μας, τον πανηγυρισμό της νίκης. Και βρήκα ένα λακωνικό ύφος με πολύ σύντομες περιγραφές των μαχών, με άφθονη απελπισία για τις πορείες και την προσωπική του κατάσταση και με καθημερινές πληροφορίες για την τροφή, το κατάλυμα και τον καιρό. Όλη η φρίκη συμπυκνωμένη σε μία μόνη παράγραφο: "Σήμερον αντελήφθην όλην την αγριότητα του πολέμου. Χανούμισες και παιδιά έκλαιγαν. Κάτοικοι ετυφεκίζοντο ωσάν να ήσαν τρυγώνια. Τα σπίτια απ' άκρου εις άκρον εκαίοντο. Φρίκη, φρίκη!". Βιαστικές σημειώσεις όχι πολεμικού ανταποκριτή, αλλά ενός απλού άνθρωπου, ενός επιχειρηματία τριανταδύο χρονών, που βρέθηκε από το γραφείο του σε ένα λόχο, φορτωμένος με ένα γυλιό, να περπατάει ώρες ατέλειωτες σε αναζήτηση του εχθρού. Με έναυσμα το ημερολόγιο αυτό έψαξα κατόπιν στα αρχεία του Ε.Λ.Ι.Α. για άλλες μαρτυρίες της εποχής, που δείχνουν τις ιδιοτυπίες των κατόχων τους και τον τρόπο που αντιμετωπίζει ο καθένας την περίοδο αυτή της ζωής του. Από τα τεκμήρια που συγκέντρωσα -ημερολόγια και σώματα αλληλογραφιών- επέλεξα ορισμένα που δημοσιεύονται στον τόμο αυτόν (...) Τόσο τα ημερολόγια όσο και τα γράμματα, που δημοσιεύονται εδώ, πέρα από το ότι μας δίνουν μία εικόνα της καθημερινής ζωής στο μέτωπο και καταγράφουν τις μετακινήσεις των σωμάτων, τις μάχες, τις κρίσεις και επικρίσεις των αξιωματικών για τη στρατηγική του Γενικού Στρατηγείου και τη στάση άλλων συναδέλφων τους, μας παρέχουν και πληροφορίες για την εξάπλωση της χολέρας, τη μετακίνηση προσφύγων, το "πλιάτσικο", την καταστροφή των χωριών, την αντιμετώπιση των αιχμαλώτων, την υποδοχή των Ελλήνων στα νέα μέρη, την ειρηνική συνύπαρξη Ελλήνων και Τούρκων μετά τον πόλεμο, αλλά και τις κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες της εποχής, τόσο στην παλιά Ελλάδα, όσο και στις νέες περιοχές που καταλαμβάνονται (...) (ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ)