"Παλαιογραφία" είναι η επιστήμη που ως αντικείμενό της έχει τις αρχαίες γραφές στις διάφορες φάσεις της εξέλιξης και της μεταμόρφωσής τους στο πέρασμα των αιώνων. Σύμφωνα με την ετυμολογική προέλευση της λέξης, η παλαιογραφία έπρεπε να περιλαμβάνει ολόκληρη την ιστορία της γραφής και, για να περιοριστούμε ειδικότερα στον ελληνικό πολιτισμό, έπρεπε να εκτείνει τα όριά της από τη "γραμμική Β", τη γραφή της μυκηναϊκής εποχής (15ος αιώνας π. Χ.), ως την οριστική επικράτηση της τυπογραφίας στην εποχή της Αναγέννησης. Η ποικιλία όμως του υλικού της γραφής και των μεθόδων της έρευνας, καθώς και οι μεταβολές της καλλιγραφικής τεχνικής και της εποχής στην οποία ανήκουν τα γραπτά μνημεία, συντέλεσαν ώστε να δημιουργηθούν τέσσερις ξεχωριστοί κλάδοι της ενιαίας αυτής επιστήμης: "η επιγραφική", "η διπλωματική", "η παλαιογραφία" και η "παπυρολογία". (. . .) (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ)