Στο θείο βρέφος, ο συγγραφέας των Μαύρων φεγγαριών του έρωτα και της Μελαγχολικής δημοκρατίας το γλεντάει κυριολεκτικά αφήνοντας ελεύθερη την αναρχική φαντασία του αλλά, σε τελική ανάλυση, μας ζωγραφίζει έναν άγριο πίνακα της ανθρωπότητας, όπου βρίσκουμε τα πάντα: τα χαμένα όνειρά μας για παντοδυναμία, τη μύχια λαχτάρα μας για αθανασία, το οιδιπόδειο σύμπλεγμα, το αγελαίο πνεύμα, τις γελοιότητες και τις κακίες μας, το Θεό και τη Μαμά.
Πρόκειται για ένα γοητευτικότατο, πολύ διασκεδαστικό βιβλίο, όταν διαφαίνεται ένας έρωτας για τη γλώσσα, το λεκτικό, την ευφρόσυνη έκφραση. Ο Μπρυκνέρ είναι ένας απολαυστικός συγγραφέας, γεμάτος αναπάντεχα ευρήματα που ξαφνιάζουν ακόμα και τον πιο φλεγματικό αναγνώστη.
Ο Πασκάλ Μπρυκνέρ, λοιπόν, διασκεδάζει ο αναγνώστης τον ακολουθεί λαχανιασμένος και , μερικές φορές, εξοργίζεται όταν ο συγγραφέας περνάει από το φιλοσοφικό μύθο στο "κομματάκι" πορνό.