Ο Γιάννης χαμογέλασε στη Ρόδη. Της έδωσε το χέρι του, έσφιξε το δικό της. Η Ρόδη έσφιξε του Γιώργη το χέρι, εκείνος του άλλου, ο άλλος του πλαϊνού του...

Ο κόσμος σηκώθηκε κι αυτός. Ο Δήμαρχος έσφιξε το χέρι του Νομάρχη, εκείνος του πλαϊνού του κι ο πλαϊνός του άλλου πλαϊνού. Κι όλοι μαζί αρχίσανε να τραγουδούν το τραγούδι της Γης. «Δώσ’ μου το χέρι σου και πάρε το δικό μου, έλα και συ μαζί να σώσουμε τη Γη. Δώσ’ μου το χέρι σου... δώσ’ μου το χέρι σου».