Είμαι από εκείνους που δεν μπορούν να αντισταθούν στη γοητεία του κιτρινισμένου χαρτιού. Από μαθητής του Γυμνασίου ξόδευα το χαρτζηλίκι μου -μερικές δραχμές την εβδομάδα- αγοράζοντας βιβλία από τους παλιατζήδες στο Μοναστηράκι. Το Γιουσουρούμ ήταν τότε μια πραγματική αυλή των θαυμάτων -τα μαγαζιά, οι άνθρωποι και τα πράγματα, όλα ήταν παλιά. Τώρα τα εμπορεύματα είναι πλαστικά, τα μαγαζιά απλώς φτηνομάγαζα, ενώ οι λίγοι που πουλάνε μεταχειρισμένα παριστάνουν τους αντικέρ. Ο φούρνος του παππού μου, γωνία Ηφαίστου και Νορμάνου, ήταν η βάση για τις εξορμήσεις μου.[...]