Χάρη στη διπλή μορφή του μυθιστορήματος, ταξιδιωτικό στυλ και
μνημοτεχνική μέθοδος, ο συγγραφέας μπόρεσε να αφήσει τους τρεις
ναυαγούς του ελεύθερους να τρέξουν στο άγνωστο νησί, να έρθουν
αντιμέτωποι με τη φύση και με τους εαυτούς τους, και να
γνωρίσουν τους Αριόι... Όπως ο Μιχάλης, ο Αντώνης και ο
Γαβρήλος, έτσι και ο συγγραφέας συνάντησε τυχαία τη χαμένη
κάστα της Πολυνησίας, την επίλεκτη ομάδα των θεατρίνων που
περιέπλεαν τον Ειρηνικό οργανώνοντας μεγάλα μουσικά και
θρησκευτικά γλέντια που κατέληγαν πάντοτε σε ερωτικά όργια. Οι
Αριόι εξαφανίστηκαν περί τα μέσα του 19ου αιώνα, μετά από
ανελέητο κυνηγητό των ιεραποστόλων, και μαζί τους πήραν τη
μυθολογία και τη μουσική, την ποίηση και τη σκηνική τέχνη όλων
των νησιωτικών λαών του Ειρηνικού, δηλαδή τη μνήμη. Οι ναυαγοί
της Πασιφάης προσπαθούν να την ξαναβρούν.